قاصدکـــی تنــــــــــــــــــــــــــها

ghasedakitanha — Mon, 04 Aug 2008 09:04:18 GMT

تو بودی اسمان من

غمت همسایه ی قلبم

ولی خورشید چشم تو

به بام دیگری سر زد

قسم بر سوز پنهانم تو را دیگر نمی خواهم

که ازباغ دو چشم تو

پرستوی دلم پر زد...

برو دیگر که دل

از غم رها کردم
خداحافظ

خداحافظ

که دیگر برنمیگردم

که دیگر بر نمیگردم.....

ghasedakitanha — Mon, 04 Aug 2008 09:02:33 GMT

کاش می شد رها شد رها،رها از این قفس تنگ تاریک از

دست این آرزوهای کوچک از این همه دغدغه وفکر.

دل تنگم از این ترسیدن ها کاش منم مثل اقاقیا

وحشی رها وآزاد بودم.

از این قانون های بی منطق روزگار

از این ترس ها همههمه ها

عالم خیال کوتاه ست کاش می شدابدی وبی انتهامی شد

کاش هرشب خواب می دیدم شایددرمیان خوابهایم لحظه ها

رنگ بهتری داشته اند....

این دوتا شعراز شایا تجلی روبه تمام شما هدیه می کنم

شاید زمزمه هایمان راهی به آسمان پیدا کند

ghasedakitanha — Mon, 04 Aug 2008 08:58:18 GMT

می خواهم بنویسم چون احساس نوشتن دارم و نیازدارم که نوشته شود آنچه در دل دارم

می خواهم بنویسم از آغازی که پایانی باشد بر پایان نا گفته های دور از دسترسم ...شاید دوباره ببینم

آنچه که باید دیده باشم ............

می دانم که می دانی آغاز یعنی ساختن ساختن ویرانه ای که ویرانش کردی و چه آسان است ویران

کردن و چه سخت است ساختن ...........

ولی وقتی دلت فرمان داد که می تونی بسازی باید شروع کنی و من شروع کردم برای ساختن آغازی

نو.........................................

مدتها بود که برای آغازم نقشه می کشیدم دوست داشتم آغازی طوفانی داشته باشم که بتونم روش

حساب کنم نه اغازی که هنوز شروع نشده تموم بشه و به لبه پرتگاه برسه .......................

حالا یه ذره می خوام ریسک کنم ریسکی که به تموم دنیام می ارزه که اگه بشه دنیام زیر و رو میشه

پس همسفرم باش در این راه پر پیچ و خم شاید که به نهایت خیالمون رسیدیم......................

خدایا چقدر سخت است تنهایی و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن بودنی که

سخت تر از کویر است.......... دکتر علی شریعتی.

غریبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

ghasedakitanha — Wed, 28 May 2008 21:35:18 GMT

اي غريبه بي نشونه

تو که قلبم رو شکستي

يادته ميگفتي ميموني

پس چرا عهد رو شکستي

مي گفتي برات ميميرم

اما من جاي تو مردم

تو رو با هر چي که داشتم

به دست خدا سپردم

حيف اون چشماي نازت

حيف اون عشق قديمي

زجرهايي که من کشيدم

الهي هيچ وقت نبيني

بارون وقتي که ميباره

تو رو ياد من مياره

کار من هر روز و هر شب

انتظار و انتظاره

کاش ميدونستم کجايي

يا اينکه پاي کي نشستي

من که عاشق تو بودم

پس چرا عهد رو شکستي

تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

ghasedakitanha — Sat, 24 May 2008 17:24:18 GMT

تنهایی بگو چگونه اسمت را بنویسم؟ وقتی اشک نمی گذارد

اسمت را به همراه ستاره می نویسم چون مرا به یاد شبهای تارعشق می اندازد

بگو چگونه درک کنم لحظات عاشقی را؟

بگو چگونه بعد از این تحمل کنم لحظات تنهایی را؟

با نوشتن تنهایی گریه ام می گیرد چه برسد به اینکه تنهایم بگذاری

بگو چگونه احساسم رابنویسم که دیگر دلم از تنهایی و بدون تو بودن خسته

شده....؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ghasedakitanha — Sat, 24 May 2008 17:16:14 GMT

بایک نگاه مهربون همون نگاهی که سال ها آرزوشو

داشتم و ازم دریغ می کرد

گریه کرد.گفت دلش برام تنگ شده

می خواستم اشکاشو پاک کنم ولی نمی تونستم

فقط نگاش کردم اون رفت ولی سنگ قبر من خیس خیس بود

خواستم از عشق برات بگم گفتم ميدوني

خواستم از غم برات بگم گفتم ميدوني

حالا از ته قلبم ميخوام برات بگم دوستت دارم

چون نميدوني

تنهای تنها

ghasedakitanha — Sun, 27 Apr 2008 17:18:18 GMT

اين روزا عادت همه رفتن ودل شكستنه

درد تموم عاشقا پاي كسي نشستنه

اين روزا مشق بچه ها يه صفحه آشفتگيه

گرداي رو آينه ها فقط غم زندگيه

اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه

مشكل بي ستاره ها يه كم ستاره چيدنه

اين روزا كار گلدونا از شبنمي تر شدنه

آرزوي شقايقا يه شب كبوتر شدنه

اين روزا آسمونمون پر از شكسته باليه

جاي نگاه عاشقت باز توي خونه خاليه

اين روزا كار آدما دلهاي پاك رو بردنه

بعدش اونو گرفتن و به ديگري سپردنه

اين روزا كار آدما تو انتظار گذاشتنه

ساده ترين بهانشون از هم خبر نداشتنه

اين روزا سهم عاشقا غصه و بي وفاييه

جرم تمومشون فقط لذت آشناييه

اين روزا توي هر قفس يكي دو تا قناريه

شبها غم قناريها تو خواب خونه جاريه

اين روزا چشماي همه غرق نياز شبنمه

رو گونه هر عاشقي چند قطره بارون غمه

اين روزا ورد بچه ها بازي چرخ و فلكه

قلباي مثل دريامون پر از خراش و تركه

اين روزا عادت گلها مرگ و بهونه كردنه

كار چشماي آدما دل رو ديونه كردنه

اين روزا كار رويامون از پونه خونه ساختنه

نشونه پروانگي زندگي ها رو باختنه

اين روزا تنها چارمون شايد پرنده مردنه

رو بام پاك آسمون ستاره رو شمردنه

اين روزا آدما ديگه تو قلب هم جا ندارن

مردم ديگه تو دلهاشون يه قطره دريا ندارن

اين روزا فرش كوچه ها تو حسرت يه عابره

هر جا يكي منتظر ورود يه مسافره

اين روزا هيچ مسافري بر نمي گرده به خونه

چشاي خسته تا ابد به در بسته مي مونه

اين روزا قصه ها همش قصه دل سوزوندنه

خلاصه حرف همه پر زدن و نموندنه

اين روزا درد آدما فقط غم بي كسيه

زندگيشون حاصلي از حسرت و دلواپسيه

اين روزا خوشبختي ما پشت مه نبودنه

كار تموم شاعرا فقط غزل سرودنه

اين روزا درد آدما داشتن چتر تو بارونه

چشماي خيس و ابريشون همپاي رود كارونه

اين روزا دوستا هم ديگه با هم صداقت ندارن

يه وقتا توي زندگي همديگر و جا مي ذارن

جنس دلاي آدما اين روزا سخت و سنگيه

فقط توي نقاشيا دنيا قشنگ و رنگيه

اين روزا جرم عاشقي شهر دل و فروختنه

چاره فقط نشستن و به پاي چشمي سوختنه

اسم گلا رو اين روزا ديگه كسي نمي دونه

اما تو تا دلت بخواد اينجا غريب فراوونه

اين روزا فرصت دلا براي عاشقي كمه

زخماي بي ستاره ها تشنه ياس مرهمه

اين روزا اشك مون فقط چاره ي بي قراريه

تنها پناه آدما عكساي يادگاريه

اين روزا فصل غربت عشق و يبدهاي مجنونه

بغضاي كال باغچه منتظر يه بارونه

اين روزا دوستاي خوبم همديگر رو گم ميكنن
دلاي پاك و ساده رو فداي مردم ميكنن

اين روزا آدما كمن پشت نقاب پنجره

كمتر ميبيني كسي رو كه تا ابد منتظره

مردم ما به همديگه فقط زود عادت مي كنن

حقا كه بي وفايي رو خوب هم رعايت ميكنن

درسته كه اينجا همه پاييزا رو دوست ندارن

پاييز كه از راه ميرسه پا روي برگاش مي ذارن

اما شايد تو زندگي يه بغض خيس و كال دارن

چند تا غم و يه غصه و آرزوي محال دارن

اين روزا بايد هممون براي هم سايه باشيم

شبا يه كم دلواپس كودك همسايه باشيم

اون وقت دوباره آدما دستاشون رو پل ميكنن

درداي ارغواني رو با هم تحمل مي كنن

اگه به هم كمك كنيم زندگي ديدني ميشه

بر سر پيمان مي مونن دوستاي خوب تا هميشه

اما نه فكر كه ميكنم اين كار يه كار ساده نيست

انگار براي گل شدن هنوز هوا آماده نيست